Δευτέρα, 3 Μαΐου 2010

Ναι παιδια,ειναι αλλο ενα πολιτικο κειμενο.

οχι παιδια,μην νομιζετε: ο σκυλος ειναι σχετικος με το κειμενο!


Ποσο αραγε φταις?
Πες το μου εσυ...
Οταν βλεπεις την Ελλαδα να πηγαινει κατα διαολου,ετσι σου λενε τα δελτια βρε παιδι μου, τι σου περναει απο το μυαλο?
Εγω εχω μια ιδεα:" Τι με νοιαζει εμενα η υψηλη πολιτικη?Εγω κοιταω τη δουλεια μου." Ναι. Μαλλον απελπιζεσαι περιστασιακα,κανεις μια κλαψιαρικη συζητηση με κανα φιλο σου, λετε τις δικες σας θεωριες συνομωσιας και τσακ,το κανες το κομματι σου.
Κοιτα να δεις τι μολις εκανες: Εγινες ιδιος με το συστημα που μια ζωη βολικα καταριεσαι οταν με μια ακομα βιαστικη επιλογη εκανες το μελλον σου ακομα πιο αβεβαιο. Εκει ειναι νομιζω και το προβλημα: κλαιμε,γελαμε αλλα τελικα δεν μας νοιαζει τοσο. Για ενα καφε βρε ανιδεε να πας,ηδη το εχεις ξεχασει οτι εχεις προβληματα.
Το πιστευω εγω -ο Ελληνας ζει σαν τον σκυλο:μια ζωη σκυμμενος στα τεσσερα και στο τωρα,λες και καταλαβαινει την παροδικοτητα της μιζερης ζωης του. Γι αυτο φυσικα και δεν εκλεγει κυβερνηση, αλλα αφεντικα.
Οχι,σκεψου το λιγο. Παει καλα η οικονομια σου λενε; Κουνας την ουρα σου σαν το βλακα. Δεν ρωτας "που τα βρηκαμε;". Σου λενε "εχουμε χρεος",κατεβαζεις το κεφαλι και υπακους. Γαυγιζεις μονο στα μικροτερα σκυλια που σε παιρνει. Στα μεγαλυτερα δεν γυρνας να φωναξεις.

Φωναξε βρε βλακα. Που το βρηκαμε το χρεος; Στα γαριδακια; Η φταινε και σενα οι γονεις σου που την ειδαν Ευρωπαιοι και πηραν δανειο για ψιλου πηδημα;Η φταινε οι συγγενεις σου που δεν δηλωσαν δυο οροφους απο το διωροφο που μενεις; Η φταινε οι θειοι σου που εβαλαν μεσον να βαλουν τον αχρηστο τον ξαδερφο σου στο Δημοσιο;Μπροστα απο αχρηστα ζωα σαν κι αυτον γκρινιαζεις και εσυ στο ΙΚΑ και δεν μπορεις να συνεννοηθεις,μονο που αυτοι ειναι αλλωνων ξαδερφια. Καλο ειναι να λεμε "φταιει η κυβερνηση". Φυσικα και φταιει. Αλλα ειναι μονο ο καθρεφτης της κοινωνιας που εισαι μεσα εσυ και κοιτας μονο τη δουλεια σου, πως να κλεψεις αν τα καταφερεις,πως να μη δουλεψεις οσο μπορεις, πως να μην αποκτησεις γνωσεις αλλα γνωριμιες. Εισαι το ιδιο αχρηστος οσο τα ζωα που σε κυβερνανε,δεν παιρνουν 80% απο μονοι τους αλλωστε. Γι αυτο καλα κανεις και τους ψηφιζεις στην τελικη. Σε πιστευω οτι σε εκφραζουν. Ειστε και οι δυο το ιδιο αδιαφοροι.
Και αυτο αγαπητε μου να ξερεις,ειναι το χειροτερο πραγμα.

Τρίτη, 6 Απριλίου 2010

Μεθη.


Τις μεγαλυτερες αληθειες λενε οτι τις λεμε μεθυσμενοι. Την μεγαλύτερη διαυγεια.Για μενα ολα γινονται πιο σιωπηλα,πιο θολα, πιο περιεργα. Ετσι ειναι ο δικος μου κοσμος: σιωπηλος και υπουλος. Απαιτει σκεψη και προσηλωση για να τον νιωσεις. Μες σ'αυτη τη σιωπη δεν ακουω καν τις μεγαλες αληθειες που περιμενα,περνανε σαν αορατοι ψιθυροι διπλα απο τα αρρωστα αυτια μου. Στην υγεια μας. Μακαρι να μπορουσαμε να μαθουμε πως να ειμαστε πιο αρρωστημενα ειλικρινεις.

Δευτέρα, 8 Μαρτίου 2010

Ποσο αγαπω το Ελληνικο Πανεπιστημιο.




Η αγαπη μου για το ελληνικο πανεπιστημιο δεν περιγραφεται με λεξεις. Ειναι οντως το κεντρο και φαρος του ελληνικου πολιτισμου. Δηλαδη μπουρδελο.


"Και γιατι ειναι κακο το μπουρδελο;",θα με ρωτησεις. "μια χαρα δεν περναμε με τον καφε και τα παρτυ και την ΔΑΠαρα;" (yes,I said it,σταυρωστε με)(βασικα οπου ΔΑΠαρα βαλτε οποιαδηποτε παραταξη). Οχι ζωο. Μερικοι ειχαμε ονειρα περα απο το γλυκο φραπε.Και δεν ειναι οτι θελω να διαβαζω ολη μερα,ουτε να λιωνω στην αιθουσα. Αλλα θελω ενα πανεπιστημιο που να με κανει να θελω.


Καθε πρωι που μπαινω στο παμακ θελω να ξερασω.Και οχι μονο επειδη ειναι στο χρωμα του εμετου (που ειναι),ουτε επειδη εχει την αρχιτεκτονικη ζαλισμενης φυλακης. Επειδη κοιταω καταματα την αδιαφορια,την βλακεια και την αφελεια. Κανεναν εκει μεσα δεν τον νοιαζει για κανενα. Για να παρεις μια γαμημενη πληροφορια πρεπει να γινεις μπαλακι του πινγκ πονγκ. Προτιμω να βγαλω τα ματια μου με πυρωμενες βελονες,παρα να προσπαθησω να καταλαβω με ποια λογικη το οργανωσαν ετσι.Εδω για να βρεις τα συγγραμματα πρεπει να εισαι απο Αγγελικη Νικολουλη και πανω.


Ποιος μου φταιει; Ολοι. Και εγω τι κανω περα απο το να γκρινιαζω; Τιποτα,το ξερω. Αλλα μονο και μονο που γκρινιαζω εδω και οχι στα αυτια σας,πρεπει να με ευχαριστειτε. Βελτιωθηκα. Χμμμ,ειδες εμαθα και κατι στο Πανεπιστημιο. Πως να τα παραταω.


Υ.Γ. Η εικονα ειναι απολυτα σχετικη,αλλο ενα δειγμα σωστης μορφωσης.

Δευτέρα, 22 Φεβρουαρίου 2010

Αχαριστια.


Οταν ημουν μικρη η μαμα μου μου αγορασε ενα βιβλιο.

Το ελεγαν "Το δεντρο που εδινε". Η ιστορια περιληπτικα λεει για τη σχεση ενος αγοριου και μιας μηλιας. Το αγορι συνεχως ζηταει και η μηλια δινει,θελοντας μονο το αγορι να ειναι χαρουμενο. Του παρεχει κρυψωνα,μηλα για να φαει,σκια και σε μια τραγικη πραξη αυτοθυσιας το ιδιο της το σωμα για να φτιαξει μια βαρκα. Το αγορι ομως μεγαλωνει και οι αναγκες του αυξανονται. Τα θελει ολα. Και η μηλια παντα δινει. Η μονη της εγνοια ειναι μηπως στερεψει απο πραγματα να δωσει στο πολυτιμο αγορι της.Μεχρι που οταν γυριζει στο πλαι της γερος πια,η μηλια του δινει το σωμα της,ενα κουτσουρο πια,για να καθισει και να ξεκουραστει. Και το αγορι καθεται.Και το δεντρο ειναι ευτυχισμενο.


Μεγαλωνοντας,το βιβλιο πια δεν ειναι ιδιο στα ματια μου. Αχαριστοι,κενοι που ειναι οι ανθρωποι.Εκμεταλευονται οτι τους χαριζεις απο αγνη αγαπη. Σε κοβουν,σε μαραινουν,σε καταστρεφουν και ξεκουραζονται ως ανυμποροι γεροι στο κουφαρι σου. Το σωμα σου,τα ακρα σου,οι καρποι σου ειναι για αυτους μονο μεσα για να γινουν καλυτεροι,πλουσιοτεροι,χορτατοι. Και η ηλικια αυξανει την απληστια τους.


Γιατι μαμα θελησες να μου δειξεις απο τοσο μικρη ποσο κακος και αχορταγος ειναι ο κοσμος;Ποιος θα ειναι το δικο μου δεντρο που θα ρημαξω,η το αγορι μου,που θα ποτισω μεχρι και με το αιμα μου;


Η μηπως μερικοι απο μας δεν θα νιωσουν ποτε την ηδονη μιας απολαυστικα καταστροφικης σχεσης;


Εγω παντως γεννηθηκα εκμεταλευτρια. Αρα ξερω απο τωρα τον πικρο μου ρολο. Κλαιω ομως για σενα δεντρο μου.
Και για οσα θα σου κανω,συγγνωμη.



"Λυπάμαι", απάντησε το δέντρο, "μακάρι να μπορούσα να σου δώσω κάτι. Αλλά δε μου έχει μείνει πια τίποτα. Είμαι μόνο ένα γερασμένο κούτσουρο. Λυπάμαι..."
"Δε χρειάζομαι πολλά πια", είπε το αγόρι, "μόνο ένα ήσυχο μέρος να καθήσω και να ξεκουραστώ. Είμαι πολύ κουρασμένος."
"Τότε" είπε το δέντρο ισιώνοντας όσο μπορούσε τον κορμό του, "ένα παλιό κούτσουρο είναι ένα καλό μέρος να καθήσεις και να ξεκουραστείς. Έλα, Αγόρι, κάθισε. Κάθισε και ξεκουράσου."
Και το αγόρι κάθησε και ξεκουράστηκε.
Και το δέντρο ήταν ευτυχισμένο.

Σάββατο, 16 Ιανουαρίου 2010

Hate Peta,love animals.

Just posting a random rant.About peta primarily.

I realise that many of those people are activists and take that shit really seriously,but come on, do you really think that promoting hate for humans will do the trick? They claim that if there is a cure for AIDS to be found through animal testing,they dont want it. I admit to liking my dog more than most people,but when you are a big organisation and use such arguments then your marketing technique is a big FAIL. About as big as this:Then we come to my next point:their co-founder Ingrid Newkirk uses medication for diabetes which is ....wait for it.... ANIMAL TESTED. Fuck yeah,right? You can't be a fairweather activist,animal lover,oh and while we're still on the subject,you can't be a fairweather vegeterian either.That shit really pisses me off.You either are one,NEVER eat meat and don't talk about it all day long just to prove how alternative you are,or you're a total douchebag.Oh,and meat is delicious.

Now I really need to clarify this to prevent a probable shitstorm: I have nothing against vegeterians (the normal kind). I also have nothing against eating meat. The whole killing process though is really an issue. I'll give you that one peta. McDonald's can kill chickens if there is demand for it,but in a humane and respectable manner. Making the animal suffer is just wrong. Seriously now,what kind of sick people take these jobs?

Next comes the whole Canadian thing. Stop killing seals you fucking idiots. Why does every anorexic bitch in show bussiness have to wear a fur coat? It makes you look fat too,sweetheart.If the sight of all this unjust torture doesn't move you,then you truly are dead inside,probably from all that abuse as a child that gave you those obvious daddy issues.

But now back to hating peta.This past summer, PETA wanted to post billboards on the Mexican border to warn "visitors" that there is more to fear than the Border Patrol. The billboards say: ""If the Border Patrol Doesn't Get You, the Chicken and Burgers Will — Go Vegan."For fuck's sake peta,some people have more to worry about while crossing the border illegaly than vegeterianism.

I respect people who want to take a personal stand to save animals but this whole thing is kind of a moo point. Animals are raised in farms to be sent to slaughter,it's not like the chicken you won't eat gets to be set free in the forest of magic and rainbows and unicorns.I wish there was more compassion in this world and the methods you are using could actually make a difference. I know you mean well. But until you make that difference stop busting our balls.

Δευτέρα, 11 Ιανουαρίου 2010

Η αντιδραση συμβαινει και στα καλυτερα σπιτια.




Οταν ο κοσμος με κανει σχιζοφρενη,εγω γυρναω και χυμαω πρωτα στα ματια.
Οταν ο κοσμος με κοιταει περιεργα,εγω προσπαθω να προκαλεσω πονο.
Οταν ο κοσμος με κανει χαρουμενη,εγω μουτρωνω απο αντιδραση.

Οταν ο κοσμος αποφασιζει οτι ειμαι ανικανη,εγω πεισμωνω πιο πολυ στην αχρηστεια μου.

Οταν ο κοσμος με κρινει,εγω κλαιω.

Οταν ομως το τρενο θα αναχωρησει,μπορει εγω οντως να το χασω και να μην ειμαι πανω, αλλα εσυ θα εισαι σιγουρα απο κατω.

Γιατι παιδι μου εισαι τοσο αντιδραστικη;

Δεν φταιω εγω,εσυ το αρχισες.

Δευτέρα, 4 Ιανουαρίου 2010

Δεν εχω στυλ-για νεο μας το λες;




Προσπαθω να το αρνηθω ακομα και τωρα που το γραφω. Αλλα η αληθεια ειναι αυτη: δεν εχω στυλ. Παω και στοιχημα οτι οσοι με ξερουν και κανουν τον κοπο να το διαβασουν,αυτη τη στιγμη λενε "αχ βασικα ναι,τωρα που το λες". Ή απλα λενε "βασικα ναι,what's new?".


Παντα πιστευα οτι το στυλ και οχι τοσο η εμφανιση ειναι αυτο που κανει ενα ατομο ελκυστικο. Ε,αν ειναι ετσι, τη γαμησα. Πανω σε μια απο τις αμετρητες ωρες που σκεφτομουν πραγματα για τον εαυτο μου το συνειδητοποιησα: ειμαι τελικα λιγο βλαχαδερο. Τα ρουχα μου ειναι λιγο σαν τον εαυτο μου: σκετα,και καλα γιατι δεν κανω τον κοπο να ασχοληθω. Αυτη η σκεψη συντομα πηρε αλλη τροπη στο μυαλο μου.Μηπως τελικα και να εκανα τον κοπο,ειμαι κατα βαθος λιγο "λιγη"; Και πως μπορω τελικα να καταληξω τι ειμαι και τι δεν ειμαι; Να το αποφασισω τωρα που γραφω αυτες τις γραμμες;

Θαυμαζω (αυτο ειναι μεγα ψεμα-ζηλευω εννοω) τα ατομα με πολυ στυλ και αερα. Θεωρω οτι ειναι κατι το αξιοζηλευτο. Μες την κακια μου ομως γρηγορα συμπεραινω οτι αν ασχολεισαι τοσο με τα ρουχα σου μαλλον δεν εχεις και τιποτα πιο σοβαρο να ασχοληθεις. Σαν κι εμενα δηλαδη που οσο γραφω αυτο το κειμενο την ψαχνω παραλληλα για το κυπριακο και το global warming. Δεν ξερω αν ειναι ζητημα γουστου,ταλεντου ή οικονομικης δυνατοτητας κλπ. Μαλλον δεν διαθετω τιποτα απο αυτα. Ξερω παντως οτι αν η χρονια αρχιζει με ξεροσταλιασμα στο πληκτρολογιο μεχρι τις 6 καθε πρωι για ανουσια θεματα, I really need to get a fucking life.

Over and out.