Δευτέρα, 8 Μαρτίου 2010

Ποσο αγαπω το Ελληνικο Πανεπιστημιο.




Η αγαπη μου για το ελληνικο πανεπιστημιο δεν περιγραφεται με λεξεις. Ειναι οντως το κεντρο και φαρος του ελληνικου πολιτισμου. Δηλαδη μπουρδελο.


"Και γιατι ειναι κακο το μπουρδελο;",θα με ρωτησεις. "μια χαρα δεν περναμε με τον καφε και τα παρτυ και την ΔΑΠαρα;" (yes,I said it,σταυρωστε με)(βασικα οπου ΔΑΠαρα βαλτε οποιαδηποτε παραταξη). Οχι ζωο. Μερικοι ειχαμε ονειρα περα απο το γλυκο φραπε.Και δεν ειναι οτι θελω να διαβαζω ολη μερα,ουτε να λιωνω στην αιθουσα. Αλλα θελω ενα πανεπιστημιο που να με κανει να θελω.


Καθε πρωι που μπαινω στο παμακ θελω να ξερασω.Και οχι μονο επειδη ειναι στο χρωμα του εμετου (που ειναι),ουτε επειδη εχει την αρχιτεκτονικη ζαλισμενης φυλακης. Επειδη κοιταω καταματα την αδιαφορια,την βλακεια και την αφελεια. Κανεναν εκει μεσα δεν τον νοιαζει για κανενα. Για να παρεις μια γαμημενη πληροφορια πρεπει να γινεις μπαλακι του πινγκ πονγκ. Προτιμω να βγαλω τα ματια μου με πυρωμενες βελονες,παρα να προσπαθησω να καταλαβω με ποια λογικη το οργανωσαν ετσι.Εδω για να βρεις τα συγγραμματα πρεπει να εισαι απο Αγγελικη Νικολουλη και πανω.


Ποιος μου φταιει; Ολοι. Και εγω τι κανω περα απο το να γκρινιαζω; Τιποτα,το ξερω. Αλλα μονο και μονο που γκρινιαζω εδω και οχι στα αυτια σας,πρεπει να με ευχαριστειτε. Βελτιωθηκα. Χμμμ,ειδες εμαθα και κατι στο Πανεπιστημιο. Πως να τα παραταω.


Υ.Γ. Η εικονα ειναι απολυτα σχετικη,αλλο ενα δειγμα σωστης μορφωσης.

1 σχόλιο: