Παρασκευή, 1 Ιουλίου 2011

schism







Ξυπνανε δυο ανθρωποι μεσα μου,υπαρχουν δυο ανθρωποι μεσα μου,αποφασιζουν δυο ανθρωποι μεσα μου. Και ενω ο ενας βλεπει την πραγματικοτητα της καταστασης και το τι θα ηταν καλο να κανω, ο αλλος καταφερνει και σκαρφαλωνει παντα πιο κοντα στο αυτι μου.

Μιλια χωριζουν αυτα που ονειρευομαι να γινουν τα πρωτα δευτερολεπτα που ξυπναω και αυτα που οντως γινονται. Και ας εφαπτονται καμια φορα. Δεν θα βασιστεις. Θα παρεις τα πραγματα οπως ειναι. Θα αφησεις τα σπασμενα κομματια οπως ειναι. Γιατι οταν τα ψαχουλευεις κοβεσαι. Επιπολαια τραυματα. Δεν κρατανε πολυ. Αλλα τσουζουν.
Δεν θα το ελεγξεις οσο και να θελεις. Θα κοιταξεις σιγουρα πισω κλεφτα,να μη σε δει κανεις. Θα κοιταξεις να δεις αν σε κοιτανε να φευγεις. Θα κοιταξεις εκει για να μην κοιταξεις μπροστα. Γιατι το μπροστα ειναι το δυσκολο. Θα κοιταξεις γιατι ισως ελπιζεις. Θα κοιταξεις για να βεβαιωθεις οτι δεν πρεπει. Θα κοιταξεις γιατι δεν σου συμβαινει ολο αυτο συχνα. Αλλα το μπροστα ειναι πιο δυσκολο.Η μηπως δεν ειναι;

...ειναι ο μονος δρομος.


ΕΦΗ,ΕΛΕΟΣ,ΑΠΛΑ ΒΓΕΣ ΚΑΙ ΣΤΑΜΑΤΑ ΤΟ ΜΕΛΟΔΡΑΜΑ.ΚΑΛΑ ΕΙΣΑΙ.

Να,αυτος ειναι ο αλλος ανθρωπος που σας ελεγα.

1 σχόλιο: